Chronicles of Narnia - Prince Caspian (2008) 23.976 fps 03-12-2010
ผ้าขนหนู
ลอร์ดมิราซ
เขาเป็นผู้ชาย
สวรรค์เมตตาเราแท้ๆ
รู้คำสั่งใช่ไหม?
ขุนพลโกลเซล
ทราบ
มากกว่า 5 นาที
ไม่ต้องการเห็นดวงดาว ในคืนนี้ ท่าน
เราต้องรีบไป
เกิดอะไรขึ้น ป้าของเธอให้กำเนิด
บุตรชาย
มันมาแล้ว
เสด็จไปซ่อนในป่า
ป่าเหรอ ทหารจะไม่ตามไปถึงที่นั่น
เป็นเวลาหลายปี ที่ข้าจะพบของสิ่งนี้
จงอย่าใช้มัน หากไม่ถึงคราวขับขันจริงๆ
ข้าจะได้พบท่านอีกหรือไม่?
ข้าหวังเช่นนั้นเจ้าชาย
มีอีกหลายสิ่ง ที่ข้าอยากทูลบอกพระองค์
ทุกสิ่งที่ทรงรู้ กำลังจะเปลี่ยนไป
พวกเขาจะปิดหอคอยแล้ว
ตอนนี้ รีบไป
ที่หยุดรถไฟ! ที่หยุดรถไฟ!
โอรส โอรส
นายหญิงให้โอรส กับลอร์ดมิราซ
หากใครงมงายเรื่องผีสาง คงต้องไปนอนในคุกแน่คืนนี้
มันเห็นเราแล้ว
จัดการเขาซะ
ไม่!
ระวังหน่อยสิหนู ขอโทษค่ะ
จะไปไหน.
รอฉันด้วย
เธอเรียนที่ เซนต์ซิมบาร์เหรอ?
ใช่
ฉันเรียนที่ เดอะ เฮาส์ อยู่ฝั่งตรงข้าม
ฉันเคยเห็นเธอ
เธออยู่คนเดียว
ก็ใช่ คือว่าฉันชอบอยู่คนเดียว
เหมือนกันเลย
เธอชื่ออะไรเหรอ?
ฟิลลิซ ซูซาน !!
พี่ต้องรีบไปเร็วเข้า
พวกเขาเอาหนังสือพิมพ์ไป
ข่าวสุดท้าย
เอ็ดมันด์
เอาเลย เอาเลย
แยกกันได้แล้ว พอแล้ว พอแล้ว
พอได้แล้ว
กลางคน
ไม่เป็นไร เสร็จ
คราวนี้เรื่องอะไรอีกล่ะ?
มันชนฉัน เธอเดือดร้อนรึไง
เปล่า หลังจากที่มันชนฉัน พวกมันบังคับให้ฉันขอโทษ
ฉันเลยชกให้ แท้จริง?
งั้นเลยเดินหนีไม่ง่ายกว่าเหรอไง
พวกเขาไม่เหนื่อย กับสิ่งที่พยายามเลยหรือ ทั้งๆ ที่ยังเป็นเด็กเนี่ย
ก็เรายังเป็นเด็ก
ฉันไม่ได้เป็นตลอด
ข้าใช้เวลาตั้งหนึ่งปี
เขาจะให้เรารออีกนานแค่ไหน?
ฉันคิดว่ามันถึงเวลา ที่เราจะยอมรับ ชีวิตของเราที่นี่นะ
ไม่มีประโยชน์ ที่จะแกล้งทำเป็นว่าบางอย่าง
โอ้ ไม่
ทำเป็นคุยกับฉันหน่อยซิ ก็เรากำลังคุยกับเธออยู่
โอ้ย! ใครหยิกฉันก็ไม่รู้
เฮ้ หยุดได้แล้ว ฉันยังไม่ได้แตะนายเลยนะ
เขาได้ยินนี่ ทำไมล่ะ เกิดอะไรขึ้น
มันเหมือนกับเวทมนตร์เลย จับมือกันไว้เร็วเข้า
ฉันจะไม่ทำอย่างนั้น ฮาซโล!
นายไม่มีทางจับฉันได้ เอ็ด
พวกเขากำลังดูมันอยู่ งั้นข้าจะไปล่ะ
ระมัดระวัง
กลายเป็น
รอเดี๋ยว
เร็วๆ เข้า Susan จ้ำ!
เร็วๆ เข้า น่าเกลียดน่าชัง
เอ็ดมันด์
เอ็ด? เอ็ด!
เกิดอะไรขึ้น มีใครอยากให้เราเป็นแบบนี้หรือ
นายว่าที่ไหนล่ะ?
ฉันจำไม่ได้ว่ามีซากปราสาทในนาร์เนีย
ใครอยู่ที่นั่นหรือ
ฉันเชื่อว่าเป็นเรา
นั่นของฉัน!
ชุดหมากรุกฉัน อะไรคือหมากรุกหรือ
ข้าไม่มีหมากรุกทองคำ ในฟินช์ลีย์หรอก... หรือว่ามี
เป็นไปไม่ได้
เห็น อะไร?
มันวาดผนังขึ้นมา
มีเสาหินตรงนั้น
รวมถึงกรุเพดานด้วยคริสตัล
แคร์ พาราเวล!
เดี๋ยว! ช้าก่อนพระองค์ ถ้ามันไม่ใช่สิ่งที่สร้างขึ้นมา
แล้วมันคืออะไรล่ะ
ไม่มีใครรอดชีวิต
เป็นไปไม่ได้!
ข้าเตือนในสภาแล้ว เมื่อครั้งมอบ ความวางใจ ให้ลอร์ดมิราซ
มันจะมีผลตามมา ไม่ ไม่
ไม่มีใครจะตำหนิผู้คุ้มครอง โดยปราศจาก การที่มีคนพยายามหรอก
เราจะใช้ข้ออ้างนั่น ไปอีกนานแค่ไหนกัน?
จนกว่าที่นั่งในสภา จะว่างปล่าวยังงั้นเหรอ?
สุภาพบุรุษทั้งหลาย ได้โปรดให้อภัย ที่ข้ามาหลังเวลานัดด้วย
ไม่มีใครบอกข้าว่าจะมีประชุมเลย
ไม่สงสัยเลย ว่าท่านมีงานรัดตัว
ท่านสุภาพบุรุษ
ตั้งแต่การจากไป ของกษัตริย์แคสเปียนที่ 9
เราเห็นว่าบางคนประพฤติตน ราวกับว่า เป็นพระราชาเสียเอง
และ ตอนนี้ ดูเหมือนว่า เจ้าชายแคสเปียน ได้หายตัวไป
ขอแสดงความเสียใจด้วย ลอร์ดมิราซ
ลองนึกดูซิ ท่านได้เสียหลานชาย
ผู้เป็นรัชทายาท
คืนเดียวกับที่ภรรยา กำเนิดบุตรชายให้แก่ท่าน
ขอบคุณ ลอร์ดโซเปสเปี้ยน
ความเห็นใจของท่าน ช่วยได้มากในยามนี้
ข้าเชื่อว่ามันจะบอกเหตุผลกับเรา ในเรื่องที่เศร้าโศกที่เกิดขึ้นนี้
นั่นคือข่าวที่รบกวนจิตใจอย่างที่สุด
พระราชาที่รักของเรา เจ้าชายแคสเปียนถูกลักพาตัวไป
โดยพวกนาร์เนีย
ท่านกล่าวเกินจริงไปแล้ว ลอร์ดมิราซ
ให้เรานิ่งเฉย ดูท่านโยนความผิด ให้กับสิ่งมีชีวิต ในเทพนิยายยังงั้นเหรอ?
อะไรนะ?
เราลืมไป สุภาพบุรุษของข้า นาร์เนียเคยไป โลกที่กว้างมากมาก่อน
สัตว์ดุร้าย เดินกันเพ่นพ่าน
บรรพบุรุษของเรา ได้เสียเลือดเนื้อ
เพื่อที่จะกำจัด เจ้าตัวประหลาดนี่
เราก็คิดเช่นนั้น
แต่ระหว่างที่เรา ขัดแย้งกันเอง
พวกมันก็แค่ออกลูกหลาน เหมือนแมงสาบใต้ก้อนหิน
เติบโตขึ้นอย่างแข็งแรง จ้องมองเราอยู่
รอเวลาเข้าโจมตี!
ยังจะสงสัยว่าทำไมเรา ชิงชังเจ้า
ข้าตั้งใจไว้แล้วว่าจะตอบโต้มัน
ถึงแม้ว่าจะต้องทำลายป่าทั้งป่าก็ตาม
ข้าเชื่อว่าพวกเขา จะต้องพบเจ้าชายแคสเปียน
และสานต่อ สิ่งที่บรรพบุรุษสร้างไว้
เครื่องยิงหิน
แสดงว่าแคร์ พาราเวลถูกโจมตี
นายคงไม่ได้เอาไม้ขีดไฟมาใช่ไหม?
ไม่มี! แต่
นี่พอแทนได้มั้ย?
นายก็น่าจะบอกให้มันเร็วกว่านี้หน่อยซิ
ข้าไม่อยากจะเชื่อเลย ทุกอย่างตามมาที่นี่
ชุดสูงนะนี่
แหม ก็ตอนนั้นเธอโตแล้วนี่
ไม่เหมือนกับหลายร้อยปีที่ผ่านมา เมื่อตอนที่เจ้ายังเป็นเด็ก
เกิดอะไรขึ้น แตรของฉัน
ฉันลืมไว้ในภูเขานั้น วันที่เรากลับไป
ยามอัสลานแยกเขี้ยวคม ลมฤดูหนาวสิ้นสุด
ยามอัสลานสะบัดแผงคอ
ฤดูใบไม้ผลิมาแล้ว
ทุกคนที่เรารู้จัก คุณธัมนุส และพวกบีเวอร์
พวกเขาตายแล้ว
ฉันคิดว่า มันถึงเวลา ที่เราจะรู้ ว่าเกิดอะไรขึ้นแล้ว
มันจ้องหน้าไม่เลิกเลยนะเนี่ยะ
อย่ามองมันซี่
เราต้องไปจากที่นี่
พวกเขาปล่อยมันแล้ว
กระแอก เครื่องถ้วยชาม
ปล่อยเขาเหรอ?
พูดยังงั้นมันก็ปล่อยข้าลงน้ำเลย
แค่ขอบใจซักคำก็ไม่มีเลย
เจ้าไม่ต้องช่วย พวกนั้นก็จับข้าถ่วงน้ำได้
เราน่าจะให้พวกเขาทำไปเลยนะ
ว่าแต่พวกนั้นจะฆ่าท่านทำไม?
พวกเทลมารีน เป็นเรื่องปกติ
เทลมารินอสหรือ ในนาร์เนียเนี่ยนะ?
2-3ร้อยปีก่อนเจ้าไปอยู่ไหนมาล่ะ?
คือเรื่องมันก็ยาวน่ะ
โอ้ว! เจ้าต้องล้อข้าเล่นแน่ๆเลย
พวกเจ้าเนี่ยะเหรอ?
พวกเจ้าเป็นพระราชาและพระราชินี เมื่อนานมาแล้วงั้นหรือ?
ข้าคือจอมราชันย์ปีเตอร์ผู้สง่างาม.
คำหลังตัดทิ้งไปก็ได้นะ.
บางทีนะ
เจ้าอาจนึกไม่ถึง.
โอย เจ้าไม่อยากทำเช่นนี้หรอก เจ้าหนู
ไม่ใช่ข้า!...เค้า!
เอ็ดมันด์!
เป็นอะไรหรือเปล่า?
พับผ่าซิ!
เขาสัตว์อาจจะได้ผลจริงๆ.
เขาสัตว์อะไร?
ขนมปังนี่เก่ามาก.
จะดีกว่ามั้ง ถ้าข้าจะทำซุปใหครเขากิน เดี๋ยวเขาก็ฟื้นแล้วล่ะ
ใช่ข้าคงฟาดเขาไปไม่แรงพอ
นิกาบริก เขาเป็นแค่เด็กหนุ่ม
เขาเป็นชาวเทลมารีน ไม่ใช่ลูกหมาหลงนะ ไหนเจ้าบอกว่าจะกำจัดเขาไง
ไม่ ข้าบอกว่า จะจัดการเขาเอง
ฆ่าเขาตอนนี้ไม่ได้ ข้าเพิ่งทำแผลที่หัวเขา
มันจะเหมือนฆ่าแขก ผู้มาเยือน
มันจะ... มันจะเหมือนฆ่าแขกผู้มาเยือน?
ทรัมพ์คินรู้ว่าเขาทำอะไร ไม่ใช่ความผิดเข
หยุดนะ! หยุดนะ!
ช้าก่อน อย่าๆ
ข้าบอกแล้วว่าเราควรจะฆ่าเขา ตอนที่ยังมีโอกาส
เจ้ารู้ว่าทำไมฆ่าไม่ได้ ถ้าให้โหวดเสียง ข้าเลือกเขา
เราปล่อยเขาไม่ได้ เขาเห็นเรา!
พอได้แล้วนิกาบริก!...
หรือข้าต้องไปนั่งบนหัวเจ้าอีก
ส่วนเจ้า! ดูเจ้าทำกับข้าซี่.
ข้านั่งทำซุปตั้งแต่เช้า
เจ้าเป็นอะไร?
รู้มั้ย แปลกดีนะ
เฮอะ นึกว่าคนจะรู้จักแบดเจอร์ ทันทีที่เห็นซะอีก
ไม่ใช่ ไม่ใช่! ผม กลาง
ข้าหมายถึงชาวนาร์เนีย พวกเจ้าควรสูญพันธ์ไปแล้ว
อ่อ ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังนะ
กินซะ ยังร้อนอยู่
เราเปิดที่พักพร้อมอาหาร ให้ทหารเทลมารีน ตั้งแต่เมื่อไหร่?
ข้าไม่ใช่ทหาร
ข้า.. เจ้าชายแคสเปี้ยน! ที่ 10.
ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่?
ข้าแอบหนีมา
ท่านอาต้องการช่วงชิง บัลลังค์ข้า
ข้าคาดเดาว่าที่ข้ายังมีชีวิตยืนยาว
จนถึงบัดนี้เพราะเขาไม่มีทายาท
ดี งั้นเรื่องก็เปลี่ยนแล้ว
ใช่ เราไม่ต้องลงมือฆ่าท่านเองไงล่ะ
ถูกต้องเลย!
ท่านจะไปไหน? ท่านลุงข้าจะไม่หยุด จนกว่าข้าจะตาย
แต่ ท่านไปไม่ได้นะ ท่านมาเพื่อช่วยเราอ่ะ
ไม่รู้เหรอ? ว่านี่คืออะไร?
ห้องหนังสือท่านใหญ่ทีเดียว ท่านปราชญ์.
ต้องการสิ่งไหนเป็นพิเศษรึป่าว พระองค์?
ข้าคิดว่าข้าได้พบสิ่งที่ข้าตามหาแล้ว
ในตัวทหารผู้นึง!
รู้จักเขาสัตว์ของราชินีซูซานมั้ย?
ในตำนานว่ากันว่าเป็นของวิเศษ
วิเศษเหรอ
ชาวนาร์เนียเชื่อว่า มันเรียก อดีตราชา-ราชินี กลับมาได้
มันช่างเป็นความเชื่อ ที่งมงายยิ่งนัก
แล้วแคสเปี้ยนล่ะ รู้เรื่องอะไร เกี่ยวกับความเชื่องมงายนี้บ้าง?
พระองค์เคยห้ามไม่ให้ข้า เอ่ยถึงเรื่องปรำปราเนี่ยะ.
จริงของท่าน
ถ้าแคสเปี้ยนรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์ลี้ลับ
ก็สมควรหรอกที่พระองค์จะทรงหวาดหวั่น
เริ่มจากเจ้าชาย
แล้วมาถึงพระอาจารย์.
สมาชิกสภาคนที่ยังมีอันตรายอบู่
ก็คือเรา? ลอร์ดโซเปสเปี้ยน!
มันเป็นคำพูดที่อันตราย ลอร์ดซัสปิสแพน
มันเป็นเวลาที่อันตราย ท่านนายพล
มันจำเป็นต้องระวังคำพูด เหมือนกับ ระวังฝ่ายที่เราเป็นมิตรด้วย
ต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ถึงจะสร้างสะพานเสร็จ?
ถ้าการก่อสร้างยังดำเนินต่อไป ตามแผยที่วางไว้
มันช้าไป ข้าต้องการให้กองทหาร ข้ามแม่น้ำไปแล้ว
ข้าขอแนะนำ ให้ใช้คนมากกว่านี้?
ข้าไม่มีคนว่างมากขนาดนั้น.
การทำความดีของท่านจะถูกจดจำไว้.
ไปพบเบอรูนา เลือก
ทหารตามที่เจ้าต้องการ เราจะไปถึงแคสเปียน ก่อนพวกมัน.
พวกเขาเป็นลอร์ดของข้า?
ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องเรียนรู้ ประวัติศาสร์ของเจ้าเอง
มันเงียบมากเลย
พวกเขาเป็นต้นไม้ ท่านจะหวังอะไร?
พวกมันดูหมดแรง
หลังจากที่พวกมันมาไม่นาน พวกเทลมารีอัส เหยียบย่ำทุกอย่าง
คนที่รอดขชีวิตซ่อนตัวในป่า และพวกต้น
ไม่ มัน
พวกมันจมเข้าไปในฝันลึก จน ไม่อาจจะฟื้นกลับมา.
ฉันไม่เข้าใจเลย ทำไม อัสลาน ปล่อยให้มันเกิดขึ้นได้?
อัสลาน?
เขาจากไปในเวลาเดียวกับพวกท่าน
พวกเราไม่ได้อยากจะจากไป รู้มั้ย?
แต่มันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรได้ หรือ ได้ล่ะ?
พาเราไปพบ พวกนาร์เนียอัส.
แล้วเราจะทำมัน
ฮัลโหล!
ทุกๆอย่างดีมั้ย พรรคพวก
พระองค์ อย่าได้ขยับตัว!
อยู่ห่างๆจากเธอ!
ยิงเลย ซูซาน ยิง!
ทำไม มันหยุดไป? ข้าคิดว่ามันหิวนะ
ขอบใจนะ
มันดุร้ายมาก.
ข้าคิดว่ามันกลายเป็นบ้า.
เมื่อถูกกระทำให้เหมือนเป็นสัตว์นานๆ
ท่านก็จะกลายเป็นมัน.
ที่นาร์เนีย ดุกว่า ที่พวกท่านจำได้มาก
ข้าได้ยินเสียงเจ้านะ.
ข้าเชื่อว่า เราน่าจะรอ พระราชากับพระราชินี
ดีล่ะ ตามใจเจ้า ข้าสงสัยว่าคนอื่นๆ จะเข้าใจ
หรือว่าไปกับเจ้าดี
ข้าอยากเห็นเจ้า พยายามอธิบาย ให้พวกเจ้า ไมมิทอรัสฟัง
ไมมิทอรัส?
ของจริงหรือ.
และพวกมัน ก็มารยาทไม่ดีมากๆ.
และพวกมันก็ใหญ่โตมาก มหึมา.
ยังมี เซ็นทอร์ อีกมั้ย? พวกเขาเคยมีตัวตนหรือ?
ดีล่ะ พวกเซ็นทอร์ อาจจะช่วยพวกเจ้าก็ได้
แต่ข้าจะไม่บอกเจ้าหลอกว่า พวกมันทำ อะไรกันพวกอื่นๆ
แล้ว อัสลาน ล่ะ?
ดูเหมือนเจ้าจะรู้เรื่องของเรามาก?
ประวัติศาสตร์. รอสักครู่...
บิดาของเจ้า เล่าประวัติศาสตร์ เกี่ยวกับนาร์เนีย มากมายนักหรือ?
ไม่ใช่บิดาหรอก เป็นพระอาจารย์.
ฟังนะ ข้าขอโทษ
ดูเหมือนว่าจะ ไม่ใช่เรื่องที่จะมาถามกัน
มีอะไร? มนุษย์.
เขา? ไม่ tพวกเขา.
พวกเขาอยู่นั่น! วิ่ง!
ไม่นะ!
ไม่ รอก่อน ข้าจะกลับไป.
เอามันไปมีอำนาจ มันสำคัญกว่าข้ามาก.
เอาเขาไปกลับเจ้าด้วย.
แถวไหน?
เลือกคำพูดสุดท้าย อย่างระมัดระวังหน่อย เทลมารีนโน.
เจ้าเป็นหนู.
ข้ารอฟังคำบางอย่างที่แปลกไป
เก็บมันขึ้นมาชะ.
ไม่หรอก ขอบใจ.
เก็บมันขึ้นมา! ข้าจะไม่สู้กับ คนที่ไม่มีอาวุธ
เพราะเหตุผลนั่น!
ทำให้มีชีวิตอยู่นานกว่า เลือกที่จะประลองกับเจ้า หนูที่มีคุณธรรม.
ข้าพูดว่าข้าจะไม่สู้ แต่ไม่ได้หมาย ความว่า จะไว้ชีวิตเจ้า!
รีฟพาชีฟ!
วางดาบชะ! ทรัฟเฟิลฮันเตอร์?
ข้าคิดว่าเจ้าคงมีเหตุผลที่ดี กับ การที่เจ้าบังเอิญมาหยุดข้าไว้.
เขาไม่มีหรอก เชิญท่านเลย. เขาเป็นคนที่เป่าแตร์.
อะไรนะ? แสดงให้ข้าดูซิ.
นี่คือเหตุผลที่เรามาร่วมตัวกัน
ฉันจำทางไม่ได้เลย.
นี่คือข้อเสียของผู้หญิง พวกเธอ ไม่เคยจำแผนที่ไว้ในหัว
เป็นเพราะมีมีเรื่องอื่นในสมองมากกว่า
เธอหวังให้คนรัก เชื่อฟังเธอบ้าง เป็นบางเวลา
คนรัก? พวกเขาเป็นเพื่อนกัน.
นั่นคงพูดโดยไม่ได้คิดให้ดี ใช่มั้ย?
ฉันคงไม่ได้หลงทางหลอกนะ.
ไม่
ท่านเป็นคนเดียวที่พามาผิดทาง.
เจ้าก็ทำ แคสเปอร์หายไปในป่า และบนถนน
เร็วเข้า เราจะต้องข้ามแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวมาก.
แต่ถ้า ข้าจำไม่ผิด เราจะไม่พบทางข้าม บนภูเขาลูกนี้
งั้น ก็อธิบายได้ เจ้าจำผิด
ดูซิ.. เวลาผ่านไป กัดเซาะดิน ทำให้มันลึกลงไป
หุบปากน่า.
มีทางลงมั้ย? มี ตกลงไป.
เราไม่ได้หลง?
มีน้ำตกใกล้ๆแม่น้ำ ท่านคงไม่ว่าถ้าต้องว่ายน้ำ
ก็ดีกว่าเดินนะ.
อัสลาน?
นั่นไง อัสลาน อัสลานอยู่ตรงโน้น!
พวกพี่ไม่เห็นหรือ? เขาอยู่ที่นั่น...
นั่น.
เธอเห็นเขา ตอนนี้มั้ย?
ฉันไม่ได้บ้า
เขาอยู่ที่นั่น เขาต้องการให้เราตามเขาไป.
พี่แน่ใจว่า ในป่านี้เต็มไปด้วยสิงโต และหมีด้วย
ฉันเชื่อว่าฉันจำอัสลานได้ เมื่อเห็นเขา.
รอก่อน ข้าจะไม่ยอมกระโดดหน้าผา
เพื่อใครบางคน ที่ไม่ได้มีอยู่จริงด้วยซ้ำ.
มันจบแล้ว เป็นเวลาที่ฉันจะไม่เชื่อ
เธอ ลูซี่ ฉันมันโง่... เหมือนคนโง่.
ทำไม พี่ไม่เห็นล่ะ?
อาจเป็นเพราะ พี่ไม่อยากทำมัน.
ขอโทษด้วยนะ ลูซี่.
การสังหาร เขาผู้ชาย
เขาเป็นชาวเทลมารีน การติดต่อ!
ผู้ร้ายฆ่าคนตายโดยเจตนา!
ทั้งหมดมีแค่แตร หรือว่าท่านขโมย ของเราไป มากกว่านี้.
ข้าไม่ได้ขโมยอะไร. เจ้าไม่ได้ขโมยอะไร?
ข้าจะแสดงทุกๆ อย่างที่พวกเทลมารีน เอาไปจากเรา
บ้านของเรา! ของพวกเรา เสรีภาพ!
อิสรภาพของเรา! ชีวิตของเรา!
มือไว Narnia!
พวกเขาต้องการให้ข้า รับผิดชอบต่อ สิ่งที่บ้านเมืองของข้าทำ หรืออย่างไร?
ซึ่งรับผิดชอบ..
รับผิดชอบ และลงโทษ.
เจ้านี่เองที่เป็นคนก่อความตื่นกลัว คนแคระ
เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเป็นเมืองของเจ้า ที่ข้าต่อสู้ด้วย นอกจากแม่มด บลังก้า?
และอะไร? ทำให้นังแม่มด มันช่วยพวกข้า เพื่อที่จะมาโดนทำร้าย โดยไอ้บาบาเรียนอีก.
โชคดีที่ เจ้าไม่มีอำนาจที่จะเรียกคืน
สำหรับเรื่องที่ผ่านมา.
พวกแกส่วนใหญ่คงลืมไปแล้ว แต่เจ้าแบดเจอร์จำมันได้ดี
ว่า นาร์เนียไม่เคยอยู่เป็นระเบียบ. นอกจาก ตอนที่ บุตรของอดัมเป็นพระราชา.
นี่เป็นพวกเทลมารีน. ทำไมต้องการ ให้เขามาเป็นพระราชา ของเรา?
เพราะว่า ข้าจะช่วย.
เสียที! เข้าหู เขาผู้ชาย ข้างนอก!
นอกเหนือจากป่านี่ ข้าเป็นเจ้าชาย.
บัลลังก์ของเทลมารีน เป็นของข้าโดยสิทธิ์
ช่วย..ข้ายึดมันคืนมา และ.. ข้าจะสามารถนำความสงบ มาสู่พวกเรา.
เป็นความจริง ถึงเวลาแล้ว.
ข้ามองไปบนท้องฟ้า เพราะว่านั่น เป็นงานของข้า
เหมือนกับแบดเจอร์ เป็นผู้ที่จำได้ไม่ลืม
ทาร์วา ลอร์ดแห่งชัยชนะ และ อลัมบิล เลดี้แห่งความสงบสุข
พวกท่านพบกันอีกครั้ง บนท้องฟ้า.
พวกเขาอยู่ที่นี่ บุตรแห่งอดัม มาเพื่อปลอบประโลมพวกเรา
เพื่อคืนอิสรภาพ ให้แก่เรา.
เป็นไปได้หรือ? ท่านเชื่อจริงๆหรือ ว่าเรา จะมีสันติสุขจริงๆ?
ท่านเชื่อจริงๆหรือ?
เมื่อ 2 วันก่อน ข้าไม่เชื่อว่า เรื่องนี้จะมีอยู่จริง
สัตว์ที่พูดได้หรือว่าคนแคระ หรือเซ็นทอร์
และพวกเจ้าอยู่ที่นี่ ที่ซึ่งผู้ใหญ่สักคน
เช่นข้า ในเทลมารีนจะคาดคิดได้
และไม่รู้ว่า แตร์นี่จะมีเวทมนตร์หรือไม่ ยังไรก็ตาม มันรวบรวมพวกเราเข้าด้วยกัน.
เพราะพวกเรารวมกัน
เพื่อหาสิ่งที่ เป็นของเราคืนมา
ถ้าท่านยอมเป็นผู้นำของเรา.. ข้าและลูกๆของข้า
เราเสนอดาบเพื่อท่าน
เราเสนอชีวิตให้ท่าน ขอแสดงความเคารพ
กองทหารของมิราซ อยู่ไม่ไกล ท่านลอร์ด...
ถ้าเราจะต่อสู้ เราต้องหาทหาร และอาวุธให้พร้อม.
ข้าแน่ใจว่าพวกนั้นกำลังจะมา เร็วๆนี้.
พวกนี้! พวกนี้!
ท่อนไม้!
กลับ! เดินระวังๆนะ!
ระวัง!
แน่วแน่ แน่วแน่! ท่อนไม้!
อาจเป็นความคิดที่แย่ ในการมาที่นี่.
แล้วเธอเห็นอัสลาน ที่ไหนแน่ๆ?
เขาคงไม่ต้องการให้แกล้งทำเป็นผู้ใหญ่
ฉันไม่ได้เชื่อว่าฉันเห็น แต่.. ฉันเห็นจริงๆ
และข้าก็เป็นคนที่เป็นผู้ใหญ่ที่สุด
ฉันเห็นแน่ๆ ตรง...
ลูซี่!
ตรงนี้.
ลูซี่ เธอตื่นอยู่มั้ย?
ทำไม ถึงเชื่อว่าฉันไม่เห็นอัสลาน?
พี่เชื่อฉัน!
แน่นอน ก็เราข้ามแม่น้ำได้นี่.
ฉันไม่รู้สิ.
บางที่ พี่อาจจะไม่อยาก.
เธอเป็นคนที่เชื่อเสมอว่าเราจะ กลับมาที่นาร์เนีย ใช่มั้ย?
ฉันรอคอยเลยล่ะ.
ฉันเริ่มมีความคิดว่า เราจะอยู่กันที่อังกฤษ
แต่พี่ดีใจมั้ย ที่ได้กลับมา?
ในที่สุด.
ลูซี่.
อัสลาน?!
ข้าคิดถึงท่านมาก.
ท่านตัวใหญ่ขึ้น ทุกๆ นิ้วที่เจ้าโตขึ้น ข้าก็ใหญ่ขึ้นเหมือนกัน.
จะต้อง..
ท่านอยู่ที่ไหน? ทำไม ถึงไม่ช่วยพวกเรา?
เรื่องจะไม่เกิดขึ้นซ้ำกัน 2 ครั้ง ที่รัก
ซูซาน ตื่น.
ไม่ชัด. ตามใจ.
ตื่น.
อัสลาน?
ไม่นะ หยุด!
เจ้าชายแคสเปียน?
ใช่ แล้วเจ้าล่ะ?
ปีเตอร์!
พระราชาผู้ยิ่งใหญ่ คิงปีเตอร์. ข้าคิดว่า นั่นคือชื่อที่พวกเจ้าเรียก.
แต่ว่า ข้าเชื่อว่า ท่านอายุมากกว่านี้.
ดี ถ้าเจ้าต้องการ เราจะกลับมาในอีก 2-3ปี
ไม่ อย่างนี้ ก็ดีแล้ว
มันแค่ว่า มันไม่ใช่อย่างที่เราคิดและรอ
เจ้าก็เหมือนกัน
ศัตรูธรรมดา รวมตัวกัน เป็น คู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่า
เรารอคอยท่านมานานมา มายลอร์ด...
หัวใจและวิญญาณของพวเรา ยินดีรับใช้
ซูซาน ดูเขาสิ? น่ารักจริงๆ
นั่น ใครพูด? ขอโทษ.
โอ้ พระองค์... ผู้ซึ่งข้าเคารพรัก จากมุมมองของข้า
นอบน้อมหรือหุนหัน มันเหมาะกับการ
พูดถึงสุภาพษุรุษในนาร์เนีย พะยะค่ะ.
ดีมาก อย่างน้อยก็มีบางคนรู้วิธีใช้ดาบ
แน่นนอนพะยะค่ะ และเมื่อเร็วๆนี้ ข้า
ได้ใช้มันรับมือกับพวกทหารด้วย พระองค์..
ดีล่ะ... เพราะเราต้องการดาบ มากที่สุดเท่าที่จะหาได้
เพราะอย่างนั้น บางทีข้าควรคืนดาบให้ท่าน
พวกมันเอาไปมากแค่ไหน?
อาวุธและโล่เพียงพอสำหรับ 2 กองร้อย
แต่... ยังมีมากกว่านั้น.
"เป็นท่านจริงๆ ที่กลัวการเข้าป่า"
แคสเปียน... ที่สิบ.
ขอโทษท่านลอร์ด.... เป็นความผิดของข้า.
ข้ารู้.
บอกมาสิ ท่านนายพล...
ท่านเสียทหารไปกี่คน? ไม่มี... ท่านลอร์ด..
ไม่มีเลย?
พวกเขาปรากฎกายขึ้นมาอย่างผี ช่วงกลางดึก เราไม่เห็นมันเลย
งั้น เจ้าจะอธิบายเรื่องบาดแผล อย่างไร?
ข้าถามอีกครั้ง...
ทหารกี่คนที่ถูกฆ่าระหว่างการโจมตี
นองเลือดของพวกนาร์เนีย?
จนเหลือแค่คนเดียว ที่โชคดีรอดตาย.
ท่านนายพล...
ช่วยตอบ?
สาม
ข้าขอโทษ ลอร์ดโซเปสเปี้ยน.
แคสเปียน ไม่ได้เป็นเหยื่อของสัตว์ป่า
เขาเป็นผู้บงการ.
ดูเหมือนว่านาร์เนีย จะต้องการพระราชาคนใหม่
ดีมาก เราใกล้ถึงแล้ว...
เปลี่ยนเป็น บริวาร
และดีมาก? อย่างที่เป็น?
หยาบคาย วุ่นวาย หัวแข็งเหมือนลา ในตอนเช้า
งั้นพวกเขาก็ชอบท่าน.
พอได้แล้ว.
ท่านอาจจะไม่คุ้ยเคยกับมัน แต่มันเป็น ที่ๆ ปลอดภัย
ปีเตอร์... มาดูอะไรนี่.
นั่นคือพวกเรา.
สถานที่นี่คือที่ไหน?
ท่านไม่รู้หรือ?
พวกเขาน่าจะรู้ว่าทำอะไรลงไป.
ฉันเชื่อว่ามันขึ้นอยู่ที่เราแล้ว.
ตอนนี้ ขึ้นอยู่กับเวลา.
Miraz's กองทัพบก ต่อไปข้างหน้า
นั่น เครื่องมือ กองทัพบก ไม่ใช่ การป้องกัน คฤหาสน์
พระองค์ตั้งใจว่า จะทำอย่างไร พะยะค่ะ?
ความหวังเดียวที่เรามี ก็คือโจมตีพวกเขา
ก่อนที่พวกเขา จะโจมตีเรา
นั่นมันบ้าชัดๆ เราไม่เคยยึดปราสาทนั่นเลย.
ต้องมีครั้งแรกเสมอ. เราสามารถจู่โจมได้
แต่เราจะได้เปรียบกว่าถ้าอยู่ที่นี่.
ถ้าเราไปทางใต้ดิน ฉันเชื่อว่าเรา สามารถหยุดพวกมันได้.
ความเห็นของข้า ข้าว่ายิ่งต่ำก็ยิ่งดี
เราความขอบคุณทุกสิ่งที่ท่านช่วย. แต่
ที่นี่ไม่มั่นคง มันเป็นสุสาน.
ใช่ และถ้าพวกเขาโอบล้อมเราไว้
ก็แค่ปล่อยให้เราหิวตาย.
ข้าไปเก็บถั่วได้. ใช่ และเราเอามันโยนใส่ พวกเทลมารีน.
เงียบๆ!
ข้าเชื่อว่าพวกเขารู้ มายลอร์ด..
ถ้าข้าจะโจมตีกองทหาร ท่านจะช่วยเป็น หน่วยคุ้มกันให้ ได้มั้ย?
ข้าจะยอมตาย เพื่อทำมัน.
นั่นคือสิ่งที่ฉันเป็นห่วง. น่าสลดใจ?
ทำไมตัดสินใจมีทางเลือกแค่ 2 ทางล่ะ
จะตายที่นี่หรือตายที่โน้น.
ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ฟังมาตลอด ไม่ พี่ต่างหากที่ไม่ฟัง.
ดูเหมือว่าพี่จะลืมไปว่าใครเป็นคน เอาชนะแม่มดบลังก้าได้ ปีเตอร์
ฉันเชื่อว่า เรารออัสลาน มานานพอแล้ว
ท่านอาจารย์?
ข้าต้องหามัน. ไม่ เจ้าไม่มีเวลา
ท่านต้องเปิดตะแกรง ถ้าไม่มีเขา ท่านไม่อาจกลับมาทีนี่ได้
ปีเตอร์ ไม่แม้แต่ข้า.
เธอกับฉันจัดการมิราซ ได้
ข้ามีเวลาพอที่จะไปถึงตะแกรงทันเวลา.
ใช่ ข้าเป็นหนู!
เรากำลังรอใครสักคนที่... สูงกว่า.
เจ้าก็พูดได้นี่ นี่คิดว่าเป็นคำแดกดัน หรือ?
เหลืออีก 5 นาที?
ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่?
ข้าไม่ได้ช่วยให้เจ้าหนี เพื่อจะกลับมา ให้พวกมันจับนะ.
เจ้ารีบหนีไป
ก่อนที่มิราช จะรู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่!
ข้าสาบานได้ว่า เขาจะรู้ในไม่ช้า.
เราก็จะจับเขาขังแทนท่านไง.
ไม่ ข้าไม่ต้องการให้เจ้า ประเมินมิราซ ต่ำเกินไป เหมือนพ่อเจ้า.
ท่านพูดอะไร?
ข้าขอโทษ.
ข้าดีใจ... ที่เจ้าปลอดภัย!
ลุกขึ้นมา!
แคสเปียน? อยู่ที่นั้นแหละ.
เจ้าทำอะไร? ข้าจะพูดว่าเห็นได้ชัด ที่รัก.
บางครอบครัวอาจคิดว่า เจ้ามี พฤติกรรมซึ่งไม่เหมาะสม.
นั่นไม่เคยหยุดท่านได้.!
แต่เจ้า เจ้าไม่เหมือนข้า ถูกต้อง?
มันน่าเศร้า ครั้งแรกที่เจ้าแสดงผีมือ.
และมันก็เสียของ
วางดาบชะ แคสเปียน.
ข้าไม่ต้องการทำอย่างนี้. เราก็ไม่ต้องการ เหมือนกัน!
นี่เป็นห่องส่วนตัวนะ.
เจ้ามาทำอะไรที่นี่? เจ้าควรจะไปอยู่ที่ประตูแล้ว.
ไม่!
ข้าขอเพียงครั้งเดียว ข้าต้องการความจริง
เจ้าฆ่าพ่อข้า ใช่มั้ย?
ตอนนี้ เจ้ามั่นใจได้.
ท่านบอกว่าพี่ชายท่านตายขณะกำลังหลับ
มันเป็นเรื่องจริง ไม่มากก็น้อย.
แคสเปียน นี่..ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น.
นี่เป็นการแข่งขันคนเดียว การยึดของอีกคน
และพ่อเจ้าก็รู้ดี.
ท่านทำได้ยังไง?
เป็นเหตุผลเดียวกับที่ ท่านจะเหนี่ยวไก
เพื่อลูกชายของเรา. หยุด!
หยุดอยู่ตรงนั้น! เจ้าต้องตัดสินใจแล้ว ที่รัก.
เจ้าอยากให้ลูกของเราได้เป็นพระราชา
หรือเจ้าจะยกให้แคสเปียน?
ไม่มีพ่อ ไม่!
แคสเปียน!
นั่นหมายความว่ายังไง?
พวกเขาจู่โจมเรา! ให้พวกเราไป!
ที่จุดที่พวกเขาอยู่! วิ่ง!
ปีเตอร์! ทหารของเราอยู่ข้างนอก! ไปเร็ว!
ตอนนี่ เอ็ด เรียกทหารเลย!
ฉันยุ่งอยู่ เพท.
ปีเตอร์ มันสายไปแล้ว เราต้องหนีออกไป ก่อนที่จะสายเกินไป!
ไม่ ฉันจะทำให้สำเร็จ!
ช่วยด้วย!
นี่ทำเพื่อใครกันแน่ ปีเตอร์?
เร็วๆ เข้า!
ตะลุมบอน!
ฉันถูกจู่โจม!
ฉันถูกจู่โจม! ฉันถูกจู่โจม!
จากนาร์เนีย!
พลธนู!
เข้าประจำตำแหน่งบนหอคอย!
การเล็ง!
Ed!
ปิดประตู.
ถอนตัว!
วิ่ง! ไปจากที่นี่!
ไปทีประตู! วิ่ง!
แคสเปียน! ข้าจะหามัน!
ไปจากที่นี่ ตอนนี้! ไปจากที่นี่! ถอย!
ไปจากที่นี่! ถอย!
ให้คำสั่งไป.
คนของข้าอยู่ที่นั่น.
ไปจากที่นี่! ถอย! มุ่งหน้าไป!
ตอนนี้!
ลุกเป็นไฟขึ้น!
แล่นฉิว ตลอดชีพ! การเอาตัวรอด!
ปีเตอร์ สะพาน!
การอนุญาต! ไป พี่ชาย!
เต็มไปด้วย ในกรณีนั้น นามกร แห่ง Aslan!
เกิดอะไรขึ้น?
ขอ เขาผู้ชาย
ปีเตอร์! ข้าหรือ?
ท่านไม่ยอมยกเลิก บอกว่ายังมีเวลา
ไม่ ทุกๆอย่างต้องขอบใจเจ้า ถ้าเจ้าอยู่ที่นั่น
ทำตามแผน พันธมิตรของเรา ก็ยังคงมีชีวิตอยู่
และถ้าท่านยอมทำตาม คำแนะนำของข้า พวกเขาก็ยังคง มีชีวิตอยู่แน่ๆ
เจ้าเป็นคนเรียกเรามา จำได้มั้ย? นั่นเป็นความผิดครั้งแรกของข้า.
ไม่ ความผิดครั้งแรกของเจ้าคือ ความเชื่อว่า เจ้าเป็นผู้นำของพวกเขา.
ไม่ใช่ข้า ที่ทอดทิ้งนาร์เนีย.
เจ้า..รุกรานนาร์เนีย. เจ้าเป็นผู้บุกรุก เหมือนกับมิราซ!
นาร์เนียจะดีกว่านี้ ถ้า
ไม่มีเจ้ากับพ่อของเจ้า.
หยุดนะ!
พวกเจ้ามองข้าทำไม?
พวกเทลมารีนจะมาถึงเดี๋ยวนี้แล้ว.
ขอบคุณ เพื่อนที่รัก.
ทำได้ดีมาก พ่อหนุ่ม! ผาดผัง ยมล. กราย!
เบอรูน่า มอบทหารให้ท่าน.
เกลม่า มอบทหารให้ท่าน.
คาลาเวียร มอบทหารให้ท่าน.
เอททินส์มัวร์ มอบทหารให้ท่าน.
มอบชีวิตให้พระราชา! มอบชีวิตให้พระราชา!
เจ้าเคยมีความสุขมั้ย ที่ได้ใช้แตรนั่น?
พระราชา พระราชินีของท่าน ทำให้เราผิดหวัง.
ศัตรูของเจ้าตายไปแล้วครึ่งนึง และ อีกไม่นาน พวกที่เหลือก็ต้องตาย.
เจ้าต้องการอะไร เพื่อความสุข?
เจ้าต้องการเลือดของลุงเจ้า? ข้าก็ด้วย.
เจ้าต้องการบัลลังก์ของเขา? เราจะแย่งมาให้เจ้า.
ไฟ..มีอำนาจมาก.
แต่ยังมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่า
หนี่งในนั้น หายไปพร้อมกับอัสลาน นานกว่า 100 ปี.
ใครอยู่ที่นั่น?
ข้าหิว.
ข้าหิวน้ำ
ข้ามีชีวิตที่ดีมา 100 ปี.
โดยไม่ตาย.
ข้าควรจะมีชีวิตอยู่ต่ออีก 100 ปีเพื่อน้ำแข็ง.
มิ หนาว.
เพื่อหายใจ และดื่มน้ำจากแม่น้ำ.
เอามาให้ข้า.. เจ้าติดหนี้ข้า!
ระวังคำพูดด้วยที่รัก.
ไม่มีใครดีไปกว่าเรา.
และเจ้าจะรับรองว่า มิราซจะตาย?
และมากกว่านั้น
ข้าจะเริ่มวาด.
รอก่อน...
นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการ.
เลือดสีน้ำเงินแค่หยดนึงของเขา. และข้าจะเป็นอิสระ.
และข้าจะเป็นของท่าน พราะราชา.
ไม่!
สูงขึ้น!
ปล่อยเราไป!
ออกห่างจากเขา!
ปีเตอร์
ข้าคิดถึงเจ้า.
เราไปด้วยกัน
แค่เลือดหยดเดียว.
เจ้าจะไม่ประสบความสำเร็จโดยตัวเอง เจ้าก็รู้.
ฉันรู้.. พี่ถูกมันควบคุม.
ทำไมท่าน ไม่เคยเล่าเรื่องพ่อของข้า?
แม่ของข้าเป็นคนแคระ เพอลิงก้า แห่งหุบเขาด้านเหนือ
ข้าเสี่ยงชีวิตของข้า มาหลายปี เพื่อหวังว่า
สักวันหนึ่ง
ท่านจะเป็นพระราชา ที่ดีกว่าคนก่อนๆ
ข้าทำให้ท่านผิดหวัง.
เรื่องทั้งหมดที่ข้าบอกเจ้า เรื่องทั้งหมดที่ข้าเคยบอกเจ้า...
ข้าทำเพราะข้าเชื่อ ในตัวเจ้าเสมอ.
เจ้ามีโอกาส ที่จะเป็นคนสูงศักดิ์ ซึ่ง แตกต่างออกไป จากประวัติศาสตร์
พวกเทลมารีนโน คนที่ช่วยปกป้องนาร์เนีย.
เธอ..โชคดีที่รู้?
พี่หมายถึงอะไร?
ฉันมองไม่เห็น.
เขาคงตั้งใจ จะทดสอบฉัน
อาจเป็นการทดสอบ สำหรับเราทุกคน
ปีเตอร์ พี่ต้องรีบมา.
แสง และงู นี่เป็นแผนใหม่หรือ?
ที่จะส่งเด็กผู้หญิงเล็กๆ ไปที่ป่ามืด เต็มไปด้วยอันตราย คนเดียว?
นี่เป็นโอกาสเดียวของเรา. และเธอก็ไม่ได้ไปคนเดียว.
คนตายมากพอแล้ว ในสงครามนี้?
นิกาบริกเป็นเพื่อนข้า แต่เขาสูญเสียความหวัง
พระราชินีลูซี่ พูดถูกต้อง และข้าด้วย.
เพื่อ.. อัสลาน.
เพื่อ..อัสลาน.!
ข้าจะไปกับท่าน. ไม่พวกเขาต้องการท่านที่นี่.
เราจะต้านเอาไว้ จนกว่าลูซี่ กับซูซาน จะกลับมา
ถ้าท่านอนุญาติให้ข้า...
มิราซ อาจเป็นผู้ปกครองที่เผด็จการ และฆาตกรแต่
ในฐานะพระราชา เขาต้องยึดติดประเพณี
และเป็นความคาดหวัง ของประชาชน.
การมีชีวิตผิดธรรมดา อาจซื้อเวลา เพิ่มเติมให้เราได้
บางทีพวกเขา อาจจะยอมแพ้
ไม่.
พวกเขามีศักดิ์ศรีมากกว่านี้.
ข้า ปีเตอร์ ในนานของอัสลาน โดยการถูกเลือก และชัยชนะ
พระราชาผู้ยิ่งใหญ่แห่งนาร์เนีย ลอร์ดแคร์ พาราเวล และจักรพรรดิ์แห่งโลน ไอส์แลนด์
เพื่อหยุดยั้งการทะลัก อันน่าชังของเลือด
ข้า อนุญาติให้ตัวข้า ท้าท้ายผู้บุกรุกมิราซ
ซึ่งจะต่อสู้กับจนตาย. ค่าตอบแทนจะเป็นการยอมแพ้
บอกข้ามา เจ้าชายเอ็ดมัน. พระราชา.
ขอโทษด้วย ความจริง ข้าคือพระราชาเอ็ดมัน.
แค่พระราชาเฉยๆ ปีเตอร์เป็นผู้ยิ่งใหญ่.
ข้ารู้ มันคงน่าสับสน.
ทำไม ท่านจึงยอมเสี่ยง เพื่อยื่นข้อเสนอ
ทหารของเรา จะบดขยี้ทุกอย่าง ในเย็นวันนี้?
ดูเหมือนท่าน จะคาดจำนวนของเราต่ำไป?
เมื่อสัปดาห์ก่อน นาร์เนียยังเป็นผู้สาปสูญ.
และมัน จะได้เป็นอีกครั้ง
ดังนั้น ท่าน ไม่มีอะไรต้องกล้ว.
นี่ไม่ใช้คำถาม ของความกล้าหาญ.
ความกล้าหาญของท่านจะพิสูจน์ได้ จากการที่ท่านปฎิเสธ ที่จะต่อสู้กับนักดาบ ที่อายุน้อยกว่าท่านครึ่งนึง
ข้าไม่เคยพูดว่า ข้าจะไม่รับคำท้า.
ท่านได้การสนุบสนุนจากเราพะยะค่ะ.
โดยไม่สนใจการตัดสินใจของเขา.
ท่านลอร์ด ความได้เปรียบของกองทหารเรา ยื่นโอกาสอันดี ที่จะปฎิเสธ...
ข้าไม่หลีกเลี่ยงเรื่องอะไร!
ข้าแค่ชี้ให้เห็นว่า
ท่านลอร์ด มีสิทธิที่จะปฎิเสธ
พระองค์ไม่ปฎิเสธ.
พระองค์ยินดี ที่มีโอกาสพิสูจน์ความกล้า
แก่ประชาชน ความโกรธของพระราชาคนใหม่
เจ้า...
ทำให้แน่ใจว่า ดาบของพี่ชายเจ้า แหลมคมพอ
เด็สทาย่า รับใช้ข้ามาอย่างดีโดยตลอด มันอยู่ในมือผู้ที่ใช่
หรือกีบม้า.
โชคดี. ขอบคุณ.
รอก่อน...
อาจเป็นเวลา ที่ท่านจะรับแตร์คืนไป.
สำหรับเวลานี้ ท่านเก็บเอาไว้ ท่านอาจจะต้องใช้มันอีกครั้ง.
ท่านอาจจะต้องใช้มันอีกครั้ง? เงียบไว้!
ถ้าเจ้าเห็นว่าตราชั่งเอียง...
ข้าเข้าใจ พะยะค่ะ.
ข้าเชื่อว่าเจ้าคงไม่ผิดหวัง ถ้าข้ายังมีชีวิตอยู่
ยังมีเวลาที่จะยอมแพ้
ข้ารู้สึกสบายๆ.
จะต้องมีคนอีกมากแค่ไหน ตายเพื่อบัลลังก์?
แค่.. คนเดียว!
พวกเขาเห็นเรา!
ถือบังเหียนไว้! พี่จะทำอะไร?
ขอโทษด้วยลูชี่ แต่คงต้องเหลือเธอ แค่คนเดียว หลังจากเรื่องทั้งหมด
แน่ใจว่า ท่านไม่ต้องใช้แตร์นั่น?
ท่านไม่ต้องใช้ ความมีเกียรติในการหายใจ?
5 นาที?
ตรี!
ลูซี่ล่ะ?
เธอผ่านไปได้ ด้วยความช่วยเหลือ.
ขอบคุณ. ไม่เป็นไร ท่านกำลังยุ่ง.
ข้าบอกเจ้าแล้ว เจ้าจะทำได้อย่างไร ถ้าไม่ยอมเข้าใกล้อีกหน่อย.
ขึ้นไป เผื่อไว้ว่า เจ้าเทลมารีนโน
จะไม่รักษาสัญญา ขอโทษ.
น่าสลดใจ ไม่เป็นไร
ระวังด้วย.
ยิ้มต่อไป.
ท่านพบอะไร?
เขาเป็นเด็กผู้ชาย.
แต่พระองค์ทำได้ดีมาก สำหรับคนอายุแค่นั้น
ฉันเชื่อว่ามีแผลแตก.
อะไรเกิดอะไรขึ้นที่บ้าน ถ้าเราตายที่นี่?
พี่รู้ว่าเธออยู่ข้างๆเสมอ และพี่ไม่เคยช่วยเธอเลย
ด้วยความยินดี.
การทุเลา!
ไม่ใช่เวลาเป็นสุภาพบุรุษ ปีเตอร์!
ใจดำ!
ระวัง!
เป็นอะไรเด็กน้อย?
ไม่กล้าเอาชีวิตหรือ?
มันไม่ใช่ข้า ที่จะเอาชีวิตท่าน.
ข้าอาจจะคิดผิด.
มันเป็นไปได้ ที่เจ้าจะเป็นพระราชาที่ดี ของเทลมารีน หลังจากทุกๆ สิ่ง
ข้าจะไม่เป็นอย่างท่าน.
ข้าจะไว้ชีวิตท่าน.
แต่ข้าจะคืนอาณาจักร ให้กับเทลมารีนที่ดี
พระราชาของข้า.
ข้าจะทำโทษเจ้า เมื่อทุกอย่างจบแล้ว.
มันจบแล้ว.
ทรยศ! พวกเขายิงพระราชา!
พวกเขาฆ่าพระราชาของเรา!
เตรียมพร้อม!
ปีเตอร์!
ไปเร็ว!
การฅ่อสู้ Telmar!
การฅ่อสู้!
อิสระ!
อัศวิน...
โจมตี!
พลธนู... เตรียมพร้อม!
ชาวนาร์เนีย!
ตะลุมบอน!
หนึ่ง... สอง...
สาม... สี่...
ห้า... หก...
เล็ง!
พวกเราทำลายมัน!
แปด... เก้า...
ทั้งหมด เตรียมหร้อม!
ตอนนี้!
การหยุด! ด้านหลัง! ด้านหลัง!
เกาะเกี่ยว! เครื่องยึดจับ!
ตอนนี้!
โจมตี!
เจ้าเป็นหนู!
พวกเจ้านี่ไม่มีจินตนาการ.
อิสระ! อิสระ!
ลูซี่!
ล่าถอย!
อย่าให้พวกมันหนี!
อิสระ!
รักษาตำแหน่งไว้!
ล่าถอย!
เราจะบดขยี่พวกมัน.
อัสลาน!
ใช่ เป็นท่านหรือ ข้ารู้ตลอดเวลา.
แต่พวกเขาปฎิเสธที่จะเชื่อ.
แล้วนั่น หยุดเจ้าไม่ให้มาหาข้าหรือ?
ขอโทษ. มันแค่ ข้ากลัวน่ะ.
ทำไม ท่านไม่แสดงตัว?
ทำไม ท่านไม่ช่วยชีวิตมากมายนั่น?
เรื่องจะไม่เกิดขึ้นซ้ำกัน 2 ครั้ง ที่รัก
ถ้าท่านมาพวกที่ตายไป ข้าจะหยุดมันได้มั้ย?
ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ลูซี่
แต่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มันเป็นเรื่องของเวลา ที่ต่างกันไป.
ท่านช่วยได้มั้ย? แน่นอน เหมือนเจ้านั่นแหละ.
ข้าอยากจะกล้าหาญกว่านี้.
ถ้าเจ้ากล้าหาญกว่านี้ เจ้าคง แปลงร่างเป็นสิงโตไปแล้ว
ตอนนี้ ข้าคิดว่าเพื่อนของเรา นอนมากพอแล้ว เจ้าเชื่อมั้ย?
เร็วๆ เข้า!
ต้องเป็นลูซึ่!
โดยอัสลาน!
พวกมันรวมตัวกันได้! เราต้อง ล่อพวกมัน ไปที่แม่น้ำ.
เราจะรวมตัวกัน! ที่แม่น้ำ!
ที่แม่น้ำ!
ตะลุมบอน!
เกิดอะไรขึ้น?
แม่น้ำ! การล่าถอย!
ด้านหลัง! ด้านหลัง!
เร็วๆ เข้า!
เราจะรวมตัวกัน!
มีพิษมีภัย!
มอบอาวุธให้เขา!
การบินขึ้นไป เกราะ!
ลุกขึ้น พระราชา และพระราชินี แห่งนาร์เนีย.
ท่านทั้งหมด...
ข้าคิดว่า ข้ายังไม่พร้อม.
และเพราะเหตุผลนั่น ท่านถึงได้เป็น.
ขอบคุณพะยะค่ะ.
ขอบคุณ.
ยินดีที่ได้พบ อัสลาน. เป็นเกียรติอย่างยิ่ง...
ข้าทำตัวไม่เหมาะสม.
ข้าขอความเมตตา สำหรับการแสดงตัว ในทางที่ไม่เหมาะสม.
อีกสักหยด.
ข้าไม่คิดว่ามันจะช่วยได้. เราน่าจะพยายาม.
เป็นแบบนี้ก็ไม่เลว เจ้าตัวเล็ก.
ถ้าอย่างนั้น พระราชาผู้ยิ่งใหญ่
ข้าคงต้องขอถอนตัว ในเมื่อหางเป็นเกียรติ และชัยชนะของหนู
บางที เจ้าอาจให้ความสำคัญ กับเกียรติของท่าน มากไปเพื่อน
คือว่า ไม่ใช่เป็นเกียรติอย่างเดียว มันสำคัญกับการทรงตัว
และการปีนหยิบของด้วย
ขออนุญาติ ท่านผู้ยิ่งใหญ่พะยะค่ะ เป็นความอับอายของเรา
เพื่อแสดงความมีเกียรติ ที่ท่านปฎิเสธหัวหน้าของเรา
ไม่ใช่เพี่อเกียรติของพวกเจ้า
แต่เพื่อความรัก ของพวกพ้องของเจ้า.
โอ้! ขอบคุณ ขอบคุณมายลอร์ด.! ข้าจะรักษามันตลอดไป.
จากนี้เป็นต้นไป จะเป็นเครื่องเตือนใจ ด้วยความนอบน้อมจากข้า.
ตอนนี้ ไหนล่ะเพื่อนที่รักของเจ้า ที่เจ้าเล่าให้ข้าฟังมากมาย?
ท่านเห็นมันแล้วหรือ?
ทำลับๆล่อๆ.....
ขอโทษ ต่อนี้ไป คดีโลก เป็นผลดี
พระองค์.
พวกเขาเตรียมพร้อมแล้ว ทุกคนกำลังรอท่านอยู่.
นาร์เนียเป็นของคนนาร์เนีย มากพอๆกับมนุษย์
พวกเทลมารีน ที่ต้องการอยู่อย่างสงบ เรายินดีต้อนรับ.
แต่สำหรับพวกที่ไม่ต้องการ
อัสลาน จะส่งพวกเจ้า กลับคืนถิ่นของบรรพบุรุษ
เราอยู่ที่เทลมา มาหลายชั่วคน
เราไม่ได้พูดถึงเทลมา
บรรพบุรุษของเจ้า เป็นโจรที่ดักปลันทางทะเล
โจรสลัดที่เข้าเทียบฝั่ง
ที่พวกเขาพบถ้ำ และรอยแตก ที่นำพวกเขา มาสู่ที่นี่ จากโลกของเขา
โลกเดียวกับ พระราชา พระราชินีของเรา
ฉันต้องการคืนของชิ้นนี้ เกาะ
โลกเดียวกับ พระราชา พระราชินีของเรา ผู้ที่ต้องการเริ่มต้นใหม่
ข้าจะไป!
ข้าจะยอมรับข้อเสนอ.
พวกเราเช่นกัน
เพราะท่านได้พูดขึ้นก่อน อนาคตในโลกข้างหน้าของเจ้า จะดีด้วย
เราจะรู้ได้อย่างไรว่า ท่านไม่ได้นำ พวกข้าไปตาย?
ท่านไม่ได้ นำพวกข้าไปตาย?
เงียบๆ.... ถ้าข้าทำเป็นตัวอย่าง จะช่วยอะไรบ้าง
ข้าจะเลือกที่จะไป พวกของข้าทั้งหมด จะข้ามไปอย่างไม่รอช้า
ถึงเวลาแล้ว เร็วขนาดนั้นหรือ?
เราต้องไป หมดเวลาแล้ว.
หลังจากทุกๆสิ่งที่นี่ พวกเขาจะ
ไม่ต้องการเราอีก
ข้าจะดูแลให้ดี เพื่อคืนให้ท่าน.
นั่นคือปัญหา.
เราจะไม่กลับมา.
ไม่กลับมา?
ทั้ง 2 คน.
อย่างน้อย ฉันคิดว่าขึ้นอยู่กับเขา.
ทำไม?
พวกเขาทำอะไรผิด? ในทางตรงข้าม ที่รัก
ทุกอย่างมีเวลาของมัน
พี่ชายและพี่สาวของเจ้า ได้ทำทุกอย่าง ที่ทำได้ในโลกนี้แล้ว.
ตอนนี้ พวกเขาจะอยู่ และดูแลตัวเอง.
ทุกๆอย่างจะเป็นไปด้วยดี ลูซ...
มันไม่ลำบากอย่างที่คิด
นี่เป็นเรื่องที่ถูกต้อง
วันนึง เธอจะเข้าใจ
ข้ายินดีที่ได้กลับมาก.
เป็นเวลาน้อยมาก ที่เราได้อยู่ด้วยกัน
ไม่ เป็นไปไม่ได้ ในโลกของฉัน.
ทำไม?
เพราะว่าข้า อายุมากกว่าท่าน 1,300 ปี.
ฉันหวังว่าจะเข้าใจ เมื่อโตขึ้นอีกหน่อย
ฉันโตกว่า แต่ฉันเชื่อว่า เธอไม่อยากเข้าใจมันหรอก
เธอไม่ไปหรือ ฟิลลิซ?
มีทางกลับไปบ้างมั้ย?
ฉันลืมไฟฉาย ไว้ที่นาร์เนีย
TW
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย thaiwillie